???????????????????

???????????????????
◄ Powrót
Obraz 1 z 1

Dzień 1 – 27 lut 2026 Przelot do Seulu samolotem rejsowym przez Dubaj. Wylot: 13:40 Warszawa (WAW) – Dubaj (DXB) Emirates Airline nr EK180 Dubaj 22:2

Dzień 2 – 28 lut 2026 - Dubaj 03:30 (DXB) – Seul (ICN) Emirates Airline nr EK322 Seul 16:50 Przybycie do Seulu: pierwsze kroki w Korei Południowej. Nocleg w hotelu w Seulu.

mieliśmy wiele szczęścia, że z Dubaju wylecieliśmy do Seulu po 3:00 w nocy, dokładnie kiedy o 5:00 rozpoczęła się wojna z Iranem, a o której dowiedzieliśmy się dopiero po wylądowaniu…

Dzień 3 – 01 mar 2026 – Wizyta w strefie zdemilitaryzowanej na granicy z Koreą Północną…

Przejazd na granicę z Koreą Płn. Zwiedzanie nadgranicznej strefy zdemilitaryzowanej. Zwiedzamy Trzeci Tunel, obserwatorium Dora (Obserwatorium Dora znajduje się niewiele ponad kilometr od Korei Północnej — mieści się w strefie zdemilitaryzowanej (DMZ) pomiędzy Północną a Południem. To obecnie najbliższe miejsce, skąd można na własne oczy zobaczyć reżim Kima. Jeszcze do niedawna była nim znajdująca się dokładnie na granicy Strefa Wspólnego Bezpieczeństwa, tzw. jądro DMZ, gdzie można oficjalnie przejść na stronę reżimu.

Jednak odkąd w lipcu pewien Amerykanin postanowił tamtędy uciec do Korei Północnej, dostęp do tego miejsca dla zwykłych ludzi został zablokowany), stację kolejową Dorasan (Dworzec Dorasan to nowoczesna stacja kolejowa w Korei Południowej, wybudowana w 2002 roku, położona tuż przy granicy z Koreą Północną. Jest to ostatnia stacja na południu, służąca głównie turystom zwiedzającym strefę zdemilitaryzowaną (DMZ), a pociągi kursują tam z bardzo ograniczoną częstotliwością, często tylko raz dziennie) i Most Wolności (Most Wolności (Freedom Bridge) to historyczny most znajdujący się w Paju, w pobliżu strefy zdemilitaryzowanej (DMZ) w Korei Południowej. Zbudowany po wojnie koreańskiej, służył do wymiany jeńców wojennych, a obecnie jest symbolem pragnienia zjednoczenia, położonym niedaleko parku Imjingak, dostępnym dla turystów odwiedzających to podzielone państwo). Po powrocie do Seulu, kolacja i nocleg.

Dzień 4 – 02 mar 2026 – Seul zwiedzanie…

Po śniadaniu zwiedzanie stolicy Korei: Pałac Królewski Gyeongbok – rezydencja dawnych władców kraju oraz Muzeum Ludowym (Pięć Pałaców Królewskich w Seulu to majestatyczne świadectwo historii dynastii Joseon, które odzwierciedlają bogactwo koreańskiej kultury i architektury. Gyeongbokgung, największy i najważniejszy z nich, został zbudowany w 1395 roku jako główna rezydencja królewska, a jego odbudowa po japońskiej okupacji trwa do dziś. Changdeokgung, znany jako „Pałac Wschodniej Cnoty”, wraz z Sekretnym Ogrodem, jest wpisany na listę UNESCO, zachwycając harmonijnym połączeniem natury i architektury). Spacer ulicą Insadong pełną sklepów z antykami oraz wjazd na wieżę widokową N Seul Tower o wysokości 236 m (wspaniała panorama miasta). Na zakończenie wizyta w dzielnicy handlowej Myeongdong i kolacja.

Wieczorem wizyta w teatrze Jeju Nenta Theater i udział w spektaklu “Cookin’ Nanta”, wpisanym na listę Unesco. To jeden z najpopularniejszych i najdłużej wystawianych spektakli w Korei Południowej, często polecany jako atrakcja kulturalna w Seulu. To niewerbalne show jest historią, która opowiada o trzech charyzmatycznych szefach kuchni, którzy nagle dostają zadanie przygotowania dziesięciu dań weselnych w ciągu zaledwie godziny, co prowadzi do chaotycznych i zabawnych sytuacji. To komediowy, niewerbalny spektakl muzyczny, który opiera się na rytmach tradycyjnej koreańskiej muzyki Samulnori. Pokaz odbywa się bez słów (jest idealny dla obcokrajowców) i wykorzystuje kuchenne narzędzia (noże, deski do krojenia) jako instrumenty perkusyjne. Wraz z narastającą presją w kuchni zapanuje chaos – pełen energicznego bębnienia, akrobatycznego siekania oraz nieoczekiwanych momentów komedii i dramatu.

Dzień 5 – 03 mar 2026 – Od Punggi do Hahoe: w rytmie tradycyjnej Korei

Po śniadaniu wyjazd do Punggi dzielnicy Yeongju – w rejon słynącym z uprawy żeń-szenia. Wizyta na lokalnym rynku, gdzie mamy możliwość obejrzenia różnego rodzaju produktów z tej rośliny. Targowisko Punggi Ginseng (Punggi Ginseng Market), założone w 1965 roku w Yeongju, to najstarszy i renomowany ośrodek handlu najwyższej jakości żeń-szeniem w Korei Południowej. Oferuje świeże korzenie, produkty przetworzone oraz lokalne specjały. Następnie przejazd do wioski Hahoe (UNESCO). W wiosce zachowany jest pierwotny układ domów i uliczek, który nie uległ większym zmianom od chwili założenia osiedla w XVI w. Hahoe Folk Village to żyjący skansen.

Miejsce absolutnie niezwykłe, które będąc w Korei koniecznie trzeba odwiedzić. Właśnie z tego powodu, że nie jest to sterylne muzeum, a miejsce w którym mieszkają ludzie, podtrzymuje się tradycje i panuje fantastyczny klimat. Wioskę Hahoe założyła rodziny Ryu (Yu) w XVI wieku i od tego czasu to klan ten nieustająco nią zarządza. Do dnia dzisiejszego zachowała swoja strukturę i sporą część budynków z tamtego okresu. Utrzymana jest delikatna równowaga, pomiędzy prywatnością mieszkańców i chęcią pokazania turystom dziedzictwa tego miejsca. Mało jest tak pięknie zachowanych, ale jednocześnie nadal normalnie funkcjonujących miejsc.

Po drugiej stronie rzeki łukiem okalającej wioskę znajduje się malownicze wzgórze kończące się klifem Buyongdae. Aby się na nie wydrapać wystarczy 10-15 minut, a widoki na całą okolicę i same Hahoe Folk Village są wspaniałe. Po południu przejazd do Gyeongju, zakwaterowanie w hotelu i nocleg. Kolacja. (Trasa ok. 390 km).

Dzień 6 – 04 mar 2026 – Poznanie kulturalnych skarbów Gyeongju

Zwiedzanie zabytków Gyeongju rozpoczynamy od buddyjskiego klasztoru Pulguksa (Bulgusa) z VIII wieku, położonego w okolicach miasta. W 1995 roku wpisano go wraz z pobliską skalną świątynią Seokguram na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako jeden z pierwszych obiektów w kraju.

Klasztor wybudowany został jako dość mała świątynia ok. 528 r. przez króla Beopheunga dla jego matki Pani Yongjie, na zachodnim stoku góry Toham w pobliżu miasta Gyeongju, które było przez jakiś czas stolicą państwa Silla. Pierwotnie nazywał się Pomnyu. W tym też roku król wydał edykt o zakazie zabijania zwierząt w Silli. Do świątyni prowadzą monumentalne schody i zabytkowa brama. Na dziedzińcu znajdują się dwie pagody.

Kolejno zwiedzamy Muzeum Narodowe w Gyeongju, które mieści zbiory poświęcone głównie relikwiom królestwa Silla. Znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie kompleksu grobowców królewskich , na obszarze obejmującym również las Gyerim, obserwatorium Cheomseongdae, pałac Banwolseong i staw Anapji. Zbiory tego muzeum są szczególnie ważne, ponieważ pozwalają szerokiej publiczności, archeologom i historykom zrozumieć rozwój cywilizacji w południowo-wschodniej Korei. Muzeum gromadzi ważne eksponaty dziedzictwa kulturowego. Należą do nich dzwon Emille, który podobno dzwoni dźwiękiem dziecka złożonego w ofierze za jego wykonanie. W zbiorach muzeum znajduje się również kilka koron Silla . Muzeum posiada również liczne artefakty wydobyte z jeziora Anapji oraz ze świątyni Hwangnyongsa. Wiele eksponatów jest eksponowanych na zewnątrz, co jest powszechną praktyką w koreańskich muzeach.

Tego dnia mamy jeszcze wizytę w klasztorze Golgulsa wybudowanym w VI w. n.e. ulokowany w 12 jaskiniach ukrytych na zboczu wapiennej góry. Miejsce to jest najbardziej znane z możliwości oglądania ćwiczących adeptów starożytnej koreańskiej sztuki walki – sunmundo.

Wieczorem kolacja (tradycyjne koreańskie „bulgogi”), a następnie przejazd do podświetlonych zabytków: sadzawka Anapji i fotograficzny most Woljeonggyo (Trasa ok. 50 km).

Dzień 7 – 05 mar 2026 – Od klasztoru Seokguram Grotto do Busan: tradycja spotyka nowoczesność.

Dzisiejszy dzień rozpoczynamy od zwiedzenia buddyjskiej świątyni Seokguram Grotto położonej na obrzeżach miasta Gyeongju. W 1995 roku wraz z pobliską świątynią Bulguksa wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako jeden z pierwszych obiektów w kraju. Powstanie świątyni datuje się na VIII wiek n.e. Składa się z dwóch pomieszczeń – prostokątnego i okrągłego. We wnętrzu znajduje się posąg Buddy mierzący 2,5 metra wysokości. Ściany groty pokryte są reliefami figuralnymi.

Po południu transfer do Busan i na trasie przejazd 7-kilometrowym, wiszącym mostem Gwangan.

Po dotarciu do największego portu w Korei Południowej, spacer po parku Yongdusan, w którym znajduje się wieża widokowa będąca symbolem miasta. Wizyta na międzynarodowym bazarze Gukje. Pod wieczór spacer po portowym mieście i jego handlowym centrum, oraz wizyta na największym targu rybnym Korei Południowej. Zakwaterowanie w hotelu w okolicach Busan, kolacja i nocleg. Kolacja. (Trasa ok. 150 km).

Dzień 8 – 06 mar 2026 – Z Busan do Fukuoki: między Koreą a Japonią

Po śniadaniu wizyta na cmentarzu wojsk ONZ, gdzie są pochowani żołnierze polegli w czasie wojny koreańskiej (1950 – 1953). Spoczywa tam ponad 2300 żołnierzy z 11 państw (m.in. Australii, Kanady, Francji, Holandii, Nowej Zelandii, Turcji, Wielkiej Brytanii i USA), którzy zginęli w walce o wolność Republiki Korei. Teren podzielony jest na sektory według narodowości, z licznymi pomnikami, parkiem i salą pamięci. Cmentarz, to 14-hektarowe, uroczyste miejsce jest nie tylko miejscem spoczynku, ale także ważnym pomnikiem historii, zadbanym miejscem pamięci, które można odwiedzać, aby oddać hołd poległym.

Po południu transfer na lotnisko w Busan i przelot do Fukuoki (ok. 40min.) w Japonii. Odprawa celna. Kolacja w lokalnej restauracji. Zakwaterowanie i nocleg w hotelu w Fukuoce. (Trasa ok. 230 km).

Dzień 9 – 07 mar 2026 - Hiroszima i Miyajima: symbole historii i kultury Japonii

Śniadanie w hotelu. Przejazd szybkim pociągiem Shinkansen do Hiroszimy i transfer promem na wyspę Miyajima, gdzie zwiedzimy świątynię Itsukushima (UNESCO) ze słynną tori wznoszącą się z wody – miejsce to zaliczane jest do trzech najsłynniejszych widoków Japonii. Chram wywodzi swoje początki z VI wieku, ale w obecnej formie istnieje od 1168 roku dzięki funduszom dostarczonym przez polityka i wojskowego, Kiyomori Tairę (1118–1181). Konstrukcja świątyni, opierająca się na pomostach zbudowanych (styl shinden-zukuri) nad zatoką, wiąże się z dawnym statusem wyspy jako świętej ziemi. W dawnych czasach przeciętni ludzie nie mogli postawić stopy na wyspie. Przybywali łodzią, przepływając pod bramą, która wydawała się pływać.

Obok świątyni znajduje się scena najstarszego w Japonii teatru nō, zbudowanego w 1568 roku. Efektowna brama torii chramu Itsukushima jest jedną z największych atrakcji turystycznych Japonii. Widok torii na tle znajdującej się na wyspie góry Misen jest zaliczany do jednego z trzech słynnych pejzaży. Brama istnieje od 1168, ale obecna konstrukcja pochodzi z 1875. Torii jest zbudowana z drewna kamforowego, ma 16 m wysokości, a jej górna belka poprzeczna – składająca się z dwóch części: górnej kasagi i dolnej shimaki – ma 23 m długości. Dla zapewnienia dodatkowej stabilności zbudowano ją w stylu „czterech nóg” (yotsu-ashi).

Następnie zwiedzanie Hiroszimy – Park Pokoju (UNESCO) z Kopułą Bomby Atomowej oraz Muzeum Bomby Atomowej. Park Pokoju jest jedynym skrawkiem Hiroszimy, którego nie odbudowano, ten skrawek ziemi w widłach rzeki Ōta pozostał miejscem pamięci ofiar bomby atomowej. Kopuła Bomby Atomowej, to ruiny centrum wystawowego w Hiroszimie zachowane jako pomnik upamiętniający zrzucenie bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki; stanowi część Parku Pamięci Pokoju w Hiroszimie. Pierwotnie, przed zrzuceniem bomby budynek zaprojektowany był jako centrum wystawowe w celu promocji przemysłu prefektury Hiroszima, przez czeskiego architekta Jana Letzla (1880–1925) – został ukończony w 1915 roku. Pięciopiętrowy secesyjny gmach z charakterystyczną 25-metrową kopułą stanął nad brzegiem rzeki Motoyasu w ruchliwej dzielnicy handlowej. Eksplozja po zrzuceniu bomby atomowej 6 sierpnia 1945 miała miejsce w bezpośredniej bliskości hali. Hipocentrum znajdowało się ok. 150 m od niej. Prawie wszystkie budynki w promieniu dwóch kilometrów od hipocentrum zostały zrównane z ziemią. Centrum to jedyny tak blisko położony budynek, który nie uległ całkowitemu zniszczeniu. Wskutek eksplozji zawaliła się większość ścian, a z kopuły ostał się jej żelazny szkielet. Zrujnowany gmach pozostawiono jako pomnik zwany Kopułą Bomby Atomowej.

W 1949 roku japoński architekt Kenzō Tange (1913–2005) wygrał konkurs na projekt Park Pamięci Pokoju w Hiroszimie, w którym ruiny odgrywały pierwszoplanową rolę. Zostały zabezpieczone w stanie, w jakim znajdowały się po wybuchu. W latach 1951–1955 roku wybudowano Muzeum Pamięci w Hiroszimie, a cały projekt ukończono w 1964 roku. W 1966 roku rada miasta Hiroszimy uchwaliła rezolucję o zachowaniu ruin po wsze czasy.

Pod wieczór przejazd do hotelu w okolicach Hiroshimy oraz kolacja w lokalnej restauracji (samodzielne przygotowanie i poznawanie smaku tradycyjnej japońskiej potrawy okonomiyaki). (Trasa ok. 290 km).

Dzień 10 – 08 mar 2026 – Kioto: pomiędzy tradycją a nowoczesnością

Rano przejazd szybkim pociągiem Shinkansen do Kioto na całodzienne zwiedzanie. Pobyt w tym mieście rozpoczynamy od pokazu parzenia japońskiej herbaty matcha… to sproszkowana zielona herbata, której nie parzymy, lecz rozpuszczamy w wodzie…. wsypuje się około 1-2 łyżeczki (1,5-2g) proszku do czarki, zalewa 100-150 ml wody o temperaturze 70-80°C (nigdy wrzątkiem!) i energicznie mieszając bambusową miotełką (chasen), wykonując ruchy w kształcie litery „M”, osiągnie się na powierzchni stan gęstej pianki. Całą procedurę przechodzimy wspólnie ze znawcą tematu, który udziela pełnej instrukcji co do rytuału i samego sporządzania…

Zwiedzanie Kioto rozpoczynamy od Zamku Nijō, dawnej rezydencji szogunów… należy on do zabytkowego zespołu dawnego Kioto, Uji i Ōtsu wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1994 roku. Budowę zamku – jako swojej rezydencji – rozpoczął w 1603 roku Ieyasu Tokugawa (1543–1616), a zakończył po 23 latach jego wnuk, Iemitsu Tokugawa (1604–1651), rozbudowując o pięciopiętrową wieżę tenshu. Niestety w 1750 roku drewniana wieża spłonęła od uderzenia pioruna i nigdy nie została odbudowana. Po upadku siogunatu Tokugawa w 1867 roku zamek był przez pewien czas używany jako pałac cesarski, a następnie został podarowany miastu i udostępniony publiczności jako miejsce historyczne. Jego budynki są prawdopodobnie najlepiej zachowanymi przykładami architektury zamkowych pałaców z epoki feudalnej Japonii…

Kolejno podjeżdżamy po Złoty Pawilon (Kinkaku-ji) w Kioto, ikonę Japonii, słynąca z pokrytych płatkami złota dwóch górnych kondygnacji odbijających się w stawie Kyōko-chi. Zwiedzanie obejmuje spacer malowniczą ścieżką wokół stawu i ogrodu w stylu zen, podziwiając główną pagodę, a także widok na świątynię z punktów widokowych. Obiekt znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Następnie zwiedzamy Zamek Uspokojonego Smoka (Ryoanji) z ogrodem założonym w stylu suchego krajobrazu. Ryōan-ji to buddyjska świątynia zen z XV wieku, wpisana na listę UNESCO. Słynie z minimalistycznego ogrodu kamiennego (karesansui), składającego się z 15 głazów otoczonych żwirem. To arcydzieło japońskiej estetyki służy medytacji i zaprojektowano je tak, by nie dało się zobaczyć wszystkich kamieni naraz… ponoć, mnisi przechodząc podczas medytacji  najwyższy stopień skupienia są to w stanie osiągnąć…?

Dzień 11 – 09 mar 2026 - Fushimi i Nara: duch starożytnej Japonii

Dzień rozpoczynamy pokazem tradycyjnej techniki zdobienia tkanin (yuzen), gdzie samodzielnie tworzymy własny nadruk…

Później przemieszczamy się do miejscowości Nara oddalonej około 50km od Kioto i zwiedzamy buddyjski kompleks świątynny Tōdai-ji. To jedna z najważniejszych historycznie świątyń buddyjskich w Narze, założona w VIII wieku jako główny ośrodek buddyzmu w Japonii. Znana z ogromnej Wielkiej Sali Buddy (Daibutsuden), mieszczącej gigantyczny, brązowy posąg Buddy o wysokości 16,2 m. Pawilonem Wielkiego Buddy. Jest to największy na świecie drewniany budynek, mimo że po rekonstrukcji w 1709 r. został zmniejszony o 1/3. Jego wysokość sięga 48 m, długość 57 m, a szerokość 50 m. Świątynia jest również główną siedzibą buddyjskiej szkoły kegon. Jest częścią światowego dziedzictwa UNESCO „Historyczne zabytki starożytnej Nary” i symbolem potęgi religijnej epoki Nara.

W Nara Park (Nara-kōen), rozpostartym wokół świątyni, swobodnie spaceruje ponad 1000 oswojonych jeleni wschodnich (sika), które przechadzają się po mieście, kłaniając się turystom za smakołyki (shika-senbei).

Później przejazd autokarem do Arashiyamy, gdzie odwiedzamy Klasztor Niebiańskiego Smoka (Tenryu-ji), zamieszkiwany przez mnichów szkoły rinzai japońskiego buddyzmu zen. Obiekt wpisany na listę UNESCO. Założony w 1339 roku przez sioguna Ashikagę Takaujiego, słynie z XIV-wiecznego ogrodu Sōgen-chi, przypisywanego Musō Sosekiemu, który przetrwał w oryginalnej formie, oraz malowniczych widoków na góry Arashiyama.

Po zwiedzeniu obiektu spacer po lesie bambusowym oraz słynnym drewnianym moście Togetsu.

Dzień 12 – 10 mar 2026 – Przez Świątynię Tysiąca Bram do wytwórni sake

Po śniadaniu wyjazd do dzielnicy Fushimi. Zwiedzanie położonej na wzgórzu świątyni Fushimi Inari Taisha, do której prowadzą tysiące bram tori. To jedno z najbardziej urokliwych miejsc w Kioto, otoczone kultem od VIII wieku. Centralnym punktem tego magicznego miejsca jest świątynia Fushimi Inari Taisha, poświęcona bóstwu ryżu, Inari. Podążamy malowniczym szlakiem, który prowadzi przez tysiące czerwonych bram torii, otaczających mniejsze pagody i chramy ukryte w lesie. Wchodzimy przez imponującą bramę, która otwiera drogę do świata pełnego tajemnic i spokoju. Setki czerwonych bram tworzą tunel, który prowadzi nas przez wzgórza Kioto. Bramy w kolorze chińskiej czerwieni (czyli cynobru) symbolicznie oddzielają teren sacrum od profanum i informują pielgrzymów, że zbliżają się do miejsca dla bóstwa. Spełniają też funkcje wotów – ufundowanie bramy ma zapewnić wsparcie w modlitwie. W sumie na terenie kompleksu znajduje się około 10 tysięcy bram torii, które zostały ufundowane przez prywatne osoby bądź firmy jako forma ofiary dla Inari. Na odwrocie każdej bramy można przeczytać imię i nazwisko darczyńcy oraz datę darowizny. Fushimi Inari powstała, zanim Kioto zostało stolicą Japonii. Została założona w roku 711 roku, następnie objęta cesarskim patronatem, a już w 942 roku nadano temu miejscu rangę jednego z najważniejszych miejscu kultu. Warto pamiętać, że na przestrzeni dziejów kulty przenikały się, a bóstwo Inari jest przedstawiane zarówno jako młoda kobieta, jak i starszy mężczyzna, czy też jeden z buddyjskich bodhisattwów. Gdy około XVII wieku ryż przestał być uniwersalnym miernikiem bogactwa, rola Inari została rozszerzona na wszystkie aspekty biznesu, przemysłu, wszelkiego finansowego sukcesu i dobrobytu. Co więcej, ogłaszano że Inari, jako bóstwo płodności, ma moc uzdrawiania kiły, a także bólu zębów i złamań.

Zwiedzanie Fushimi Inari to nie tylko spacer po malowniczej drodze torii, ale także możliwość odwiedzenia wielu mniejszych chramów rozmieszczonych na terenie kompleksu. Chram przyciąga tysiące wiernych, zwłaszcza w okresie chińskiego Nowego Roku. Pielgrzymują tutaj szczególnie przemysłowcy i biznesmeni, prosząc o powodzenie w interesach. Wtedy świątynia zmienia się w miejsce spotkań.

Kolejno wizyta w działającej od 1673 r. wytwórni sake, połączona z degustacją tego trunku. Kizakura to znany japoński producent sake, z siedzibą w Fushimi (Kioto), który oferuje nie tylko szeroką gamę trunków, ale również miejsca dedykowane degustacji i zakupom…

Później podjeżdżamy pod kompleks świątynny Kiyomizu składający się z kilku drewnianych pawilonów, którego galerie widokowe oferują wspaniałą panoramę Kioto… buddyjski kompleks świątynny usytuowany jest nad miastem, we wschodniej dzielnicy Higashiyama, na zalesionych zboczach góry Otowa. Odgrywał ważną rolę w historii Japonii przez ostatnie 1000 lat.

Budowle zespołu były wielokrotnie niszczone i odbudowywane. Dziś kompleks ten jest jednym z najważniejszych obiektów dziedzictwa kulturowego Japonii i celem licznych odwiedzin turystów. W grudniu 1994 został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Pełna nazwa kompleksu składającego się z wielu pawilonów brzmi Otowa-san Kiyomizu-dera, co oznacza „świątynię czystej wody góry Otowa”. Pochodzi ona od pobliskiego wodospadu, który powstał na strumieniu wypływającym z zalesionych zboczy. Obecnie kompleks jest główną świątynią buddyjskiej sekty Hossō-shū, jednej z najstarszych w Japonii, stworzonej przez mnicha Dōshō w 661 r.

Wieczorem spacer w dzielnicy gejsz – Gion oraz pokaz folklorystyczny (taniec gejsz, klasyczny teatr japoński – kyogen, gra na cytrze koto).

Dzień 13 – 11 mar 2026 - Tokio: mieszanka tradycji i modernizmu

Opuszczamy Kioto, wykwaterowanie z hotelu i przejazd szybkim pociągiem Shinkansen do Tokio. Na trasie mamy przyjemność podziwiać panoramiczny widok na górę Fudżi. Po dotarciu do stolicy Japonii bierzemy udział w kursie przygotowywania prawdziwego suchi… szkolenie kończymy stosownym certyfikatem i konsumpcją przygotowanych specjałów. Przemieszczając się środkami komunikacji miejskiej podróżujemy po Tokio… zwiedzamy świątynię Asakusa z okresu Edo, jeden z najważniejszych obiektów shintoistycznych wraz z pasażem handlowy Nakamise… ulica jest wypełniona ponad 89 kramami po obu stronach, oferującymi tradycyjne japońskie pamiątki, wachlarze, kimona, a także lokalne przekąski i słodycze, które cieszą się popularnością od pokoleń.

Później krótka wizyta w dzielnicy Shibuya, gdzie mamy okoliczność zobaczyć najbardziej ruchliwe przejście dla pieszych w Tokio oraz pomnik psa Hachiko. Późnym wieczorem podziwiamy Tokio nocą… przejazd do dzielnicy Shinjuku, głównego centrum biznesowego Tokio… wjazd na taras widokowy Tokyo Metropolitan Government Building, skąd podziwiamy panoramę miasta oraz pokaz iluminacji świetlnych prezentowany na frontowej ścianie budynku. Nocne zwiedzanie kończymy spacerem po dzielnicy czerwonych latarni.

Dzień 14 – 12 mar 2026 – Wulkaniczna przygoda: Wzgórze Fuji i dolina Owakudani

Po śniadaniu wykwaterowanie z hotelu i przejazd pod wulkan Fuji, symbol Japonii. Podziwianie panoramy z Oshino Hakkai – małej wioski słynącej z ośmiu źródeł będących Pomnikiem Przyrody.

Następnie kolejką linową dostaniemy się do wysoko położonej wulkanicznej doliny Owakudani, znanej z gorących źródeł, fumaroli siarkowych i wrzących stawów. Powrót do Tokio na nocleg. (Trasa ok. 270 km).

Dzień 15 – 13 mar 2026- Zwiedzanie Tokio – Powrót do Polski

Po śniadaniu przemieszczamy się kolejką do centrum Tokio i zwiedzamy Park Ueno z Muzeum Narodowe (TNM – najstarsze i największe muzeum w Japonii, założone w 1872) oraz uliczkę zakupową Ameyokocho.

Wieczorem transfer na lotnisko w Tokio i lot do Dubaju – Tokio (NRT) – Dubaj (DXB) Emirates Airline nr EK319 22:20 Dubaj 14.03.202 05:30

Nasz powrót do ostatniego dnia stał pod znakiem zapytania, gdyż wojna na Bliskim Wschodzie i jej przebieg nie gwarantował terminowego i bezpiecznego powrotu… nam sie jednak udało, czego n.p. nie miały poprzednie grupy i bezpiecznie mocno wydłużonym lotem nad Oceanem Indyjskim dotarliśmy do Dubaju. Również dalszy rejs, tylko nieco opóźniony przy wylocie, ze zmienioną trasą przez Arabię Saudyjską i Egipt, spokojnie pozwolił nam dotrzeć do Warszawy…

Dzień 16 – 14 mar 2026 – Powrót do Polski – Lądowanie w Polsce. Dubaj (DXB) – Warszawa (WAW) Emirates Airline nr EK179 08:05, Warszawa 11:20. Pociąg do Bielska-Białej – 12:37 Wa-wa Zach. > 16:18 Bielsko-Biała

Podajemy przeliczniki walut:

Korea: 1000 KRW (wonów) = 2,45 PLN, 100PLN = 40 000 KRW, 100$ = 135 000 wonów

Japonia: 100jen = 2,30zł, 100$ = 15 715 jen, 100€ = 18 500jen